Интервју со Species

Species ги открив лани, баш кога им излезе новиот албум Changelings. Феноменален технички треш метал бенд што знае многу лесно да отпатува и на туѓи територии. Species се дел од полската метал експанзија која се случува последниве десетина години. Едноставно, бенд што не смее и не би требало да се пропушти. Интервјуто е содржајно, па да не должам многу.

1. Здраво, момци, мило ми е што се запознаваме! Како сте и што се случува со бендот во последно време?

Хагрид (тапани): Здраво, Алек, ти благодариме за поканата за интервју. Одлично сме. Неодамна се вративме од турнејата „Symbolic Healing of Europe“ заедно со Death To All, а свиревме и неколку концерти во Полска.

2. Кажете ни нешто повеќе за бендот и зошто го избравте името Species?

Хагрид: Некаде околу јуни 2018 година, Петер се пресели во Варшава, каде што јас веќе живеев, и почнавме да пробуваме некои идеи за песни. Во октомври истата година Петер го запозна Мајк на еден локален концерт и, врз основа на заедничкиот музички вкус, го покани на проба. Најмногу нè поврзуваше интересот за опскурниот руски бенд Aspid и King Crimson, чија маица ја носеше Петер. Технички, бендот го формиравме во октомври 2018 година, кога сите тројца почнавме заедно да правиме музика во просторијата за проби. Во март 2019 година го снимивме нашето деби-EP, „The Monument of Envy“, кое требаше да биде објавено на 31 мај — а истиот ден требаше да го одржиме и нашиот прв концерт во Варшава. Затоа моравме да смислиме име за бендот. По пат имавме многу идеи, а на крајот стигнавме до Mortal Chaos, главно поради нашиот тогашен голем интерес за австралискиот бенд Mortal Sin. Дури направивме и некакво лого и бевме ставени на плакатот за концертот. Сепак, името не ни се допаѓаше доволно. Не можам точно да се сетам, но мислам дека јас барав некои имиња и го смислив Species, а момците го прифатија. Смешното во врска со нашиот прв концерт е што, поради промената на името, ги замоливме организаторите да објават дека Mortal Chaos, за жал, не можат да настапат и дека Species ќе ги замени на концертот. Концертот помина одлично. Делевме сцена со нашите пријатели од Pandemic Outbreak и Frenatron.

3. Од она што можам да го забележам, полската метал сцена доживува вистински бум последниве години. Според Metal Archives, во Полска има околу 5.000 метал бендови. Што стои зад овој феномен?

Мајк (гитара): 5.000? Морав и самиот да проверам, бидејќи тоа е навистина многу! Ако ги гледаме активните бендови, бројката всушност е околу 2.200, од кои повеќе од 800 се формирани последниве десет години. Сепак, тоа е импресивно! Мислам дека овде имаме многу поддржувачка сцена, бидејќи луѓето навистина ја слушаат музиката што се објавува, доаѓаат на концерти и купуваат мерч, што ги охрабрува новите луѓе да формираат бендови, да водат веб-зинови (или печатени фанзини) или да почнат да организираат концерти за други бендови. Исто така, имам чувство дека нема некаква „борба“ или конкуренција меѓу, да речеме, дет металот и блек металот или кој било друг жанр, како што некогаш знаеше да има на некои сцени во 90-тите. Денес се смета за „кул“ да слушаш секаква музика, што создава чувство на отвореност. Постои и солиден број издавачки куќи кои сакаат да потпишуваат договори со нови локални бендови, како и букинг-агенции кои често ги вклучуваат помладите бендови на фестивалските програми или како предгрупи на поголеми имиња, што им носи дополнително внимание.

4. Бендот постои од 2018 година. Какво беше патувањето низ годините? Вашето прво EP и двата сингла што следуваа беа самостојно објавени. Што ве натера да почнете да барате издавачка куќа?

Мајк: Го снимивме и го објавивме „The Monument of Envy“ едноставно за да имаме нешто објавено што букерите и издавачките куќи би можеле да го преслушаат пред да нè потпишат или да нè поканат да бидеме предгрупа на некои поголеми бендови. Мислам дека од перспектива на артистот, главната предност на стримингот е тоа што, штом снимката ќе биде мастеризирана, можеш веднаш самиот да ја „објавиш“ и да им ја испратиш на оние чие внимание сакаш да го привлечеш. Сепак, на светско ниво е подобро да имаш издавачка куќа што ќе се грижи за дистрибуцијата и промоцијата, па затоа уште од самиот почеток планиравме да работиме со издавачки куќи на нашите албуми, наместо сè да правиме сами, по принципот DIY. Мислам дека луѓето сакаат да ги следат своите омилени издавачки куќи и да проверуваат што објавуваат, па така на бендовите им е полесно да привлечат внимание.

5. Вашиот деби албум беше објавен преку Awakening Records во Кина, додека вториот излезе преку 20 Buck Spin во САД. Како дојде до преминот од Awakening Records во 20 Buck Spin?

Хагрид: Нашиот деби албум „To Find Deliverance“, објавен преку Awakening Records, беше вклучен од страна на 20 Buck Spin во нивната листа на Топ 20 албуми за 2022 година, што навистина нè изненади и воодушеви. Отсекогаш сме го ценеле каталогот на 20 Buck Spin и количината на неверојатни албуми што ги објавуваат. Ли, шефот на Awakening Records, и целиот тим на AR завршија одлична работа околу објавувањето и промоцијата на првиот албум, особено ако се земе предвид далечината и фактот дека Кина не е толку добро позиционирана на металскиот андерграунд пазар како, на пример, Германија, која е многу поблиску до Полска, или САД. Бевме и сè уште сме многу задоволни од соработката со Awakening Records, но решивме да направиме чекор напред со следниот албум или барем да дадеме сè од себе, и на музички и на промотивен план. Затоа, за време на миксањето на „Changelings“, стапивме во контакт со 20 Buck Spin во врска со издавањето и на крајот потпишавме договор со нив, што многу нè радува.

6. Бидејќи веќе сме на темата, 20 Buck Spin е една од покарактеристичните издавачки куќи, со каталог исполнет со уникатни бендови. Во последната деценија открив неколку извонредни издавачки куќи како нив — куќи со интегритет, јасна визија и моќен идентитет. Дали мислите дека 20 Buck Spin еден ден би можел да прерасне во голема метал издавачка куќа од рангот на Nuclear Blast или Roadrunner или ја гледате како издавачка куќа што ќе остане респектирана во андерграундот?

Мајк: Не мислам дека 20BS ќе прерасне во следниот Nuclear Blast, ниту, на пример, Dark Descent или Profound Lore, кои исто така се респектирани андерграунд издавачки куќи. И не мислам дека тоа воопшто им е целта. Ако го погледнете целиот каталог на 20BS, ќе видите дека објавуваат различни видови музика и дека не се само „метал издавачка куќа“. Исто така, објавуваат помалку албуми — иако тоа обично се околу десетина годишно — и навистина се трудат да ги промовираат тие изданија. И да, мислам дека музиката што ја објавуваат е навистина уникатна. Барем во нивниот каталог нема да најдете два албуми што звучат исто. Без оглед на жанрот, тие секогаш објавуваат квалитетна музика и токму така успеале со текот на годините да изградат доверба, а луѓето ќе продолжат да ги поддржуваат.

7. Да ја заокружиме темава со уште едно поврзано прашање. Каде ја гледате иднината на металот кога станува збор за издавачките куќи? Дали иднината е во пристапот со голем број изданија на големите издавачки куќи или кај издавачки куќи како 20 Buck Spin, Iron Fortress Records, Willowtip Records и многу други, да не ги набројувам? Од моето искуство, ова е фасцинантна тема, бидејќи последнава деценија слушнав многу повеќе конзистентно одлични и впечатливи бендови што доаѓаат од помали издавачки куќи отколку од големите. Квалитетот често отскокнува за неколку нивоа — не само во однос на музичката изведба, туку и во оригиналноста и уметничкиот идентитет. Некои од најголемите позитивни изненадувања што сум ги доживеал доаѓаа токму од изданија на ваквите помали издавачки куќи.

Мајк: Мислам дека е и едното и другото, исто како што беше уште од 80-тите, кога почнаа да се појавуваат издавачки куќи фокусирани на објавување метал музика. Класичната формула сè уште изгледа релевантна — млади бендови потпишуваат договори со андерграунд издавачки куќи и објавуваат албуми. Некои од нив стануваат поголеми и потпишуваат со мејнстрим издавачки куќи, додека други остануваат со помалите. Секако, не е секогаш така, но тоа е најчестото сценарио. И, како што кажа и ти, и јас мислам дека андерграунд издавачките куќи се поотворени кон ризици и кон објавување нешто неконвенционално или едноставно имаат поширок жанровски опсег од мејнстрим издавачите. Сепак, навистина ми е драго што гледам бендови како Blood Incantation и Cryptic Shift потпишуваат со големите издавачки куќи и се надевам дека уште повеќе уникатни/технички/чудни/вонземски дет-метал бендови ќе ја добијат таа можност, хаха! Што се однесува до андерграунд издавачите, мислам дека сè додека луѓето ги поддржуваат артистите и издавачките куќи со купување физички изданија, андерграунд издавачите ќе продолжат да функционираат. А, ако ги погледнете статистиките за продажбата на винили, мислам дека е добро — прилично сум сигурен дека и ЦД-ата и касетите се продаваат добро.
Од друга страна, ми се чини дека сè повеќе бендови сакаат да останат независни. Иако сум сигурен дека тоа е полесно отколку пред интернетот, сепак верувам дека поддршката и промоцијата што ги обезбедува издавачката куќа се исклучително корисни, особено за помладите бендови кои сакаат нивната музика да биде слушната и надвор од нивната локална сцена.

8. Морам да признаам дека првпат го слушнав „Changelings“ — така и го открив вашиот бенд — кога беше објавен минатиот септември. Она што првично ми го привлече вниманието и ме натера да кликнам на албумот беше впечатливата насловна илустрација. Кој ја изработи и кој е визуелниот концепт или порака зад неа?

Мајк: Уметницата која ги изработи насловните страници за двата наши албуми е Александра Павловска, тату-артистка и сликарка од Варшава. Ја откривме во периодот кога баравме илустрација за нашиот деби албум и кога видовме некои од нејзините слики, помисливме дека нејзиниот уникатен стил би бил совршен избор, па стапивме во контакт со неа. Бевме многу задоволни од насловната што ја направи за „To Find Deliverance“, па решивме повторно да соработуваме со неа. Искрено, немавме однапред замислено нешто конкретно — ѝ ги испративме текстовите на неколку песни, како и неколку демо снимки за инспирација, а таа ја создаде оваа неверојатна, сонлива и колоритна насловна што совршено го доловува духот на албумот.

9. За мене, „Changelings“ веднаш стана едно од најголемите позитивни изненадувања во металот последнава деценија, ако не и подолго. Нема да го опишувам албумот, бидејќи би сакал наместо тоа да ви поставам неколку прашања за него. Дали го гледате албумот како кулминација на музичкиот правец што го развивате од формирањето на бендот или се навративте на идеи од некое од претходните изданија и решивте да го проширите токму тој пристап?

Мајк: Кулминација е вистинскиот збор, бидејќи постојано се стремиме да се развиваме како музичари — и во однос на техничките вештини и во однос на способноста за пишување песни. Се навративме на некои идеи — инструментална интерлудија, долга завршна песна со прог-рок дел — но кога станува збор за самата музика, тоа едноставно е еволуција. Како и на почетокот, основата е трашот, но се трудиме да внесуваме идеи од сите страни, а навлегувањето во нови видови музика и вежбањето нови техники дефинитивно ни помагаат во тоа. Значи, оваа плоча е запис за тоа каде се наоѓаше Species во 2025 година на ова патување што започна во 2018.

10. Особено ме интересира текстуалната страна на албумот. Би сакал подетално да ни ги објасните темите обработени во текстовите и зошто го избравте „Changelings“ како наслов на албумот.

*Петер (бас, вокал): Насловот се однесува и на постојано променливата природа на човечкиот род, но истовремено ја опфаќа и разновидноста на музичките идеи што се обидовме да ги внесеме на овој албум.

11. Дали темите во текстовите еволуираат од едно до друго издание или едноставно се надоврзуваат една на друга како дел од поголема нарација?

Петер: Мислам дека сè зависи од тоа што се обидува песната да ни каже преку самата мелодија — музиката секогаш доаѓа прва, а јас се обидувам да ги доловам атмосферата и приказната, а потоа да ги најдам зборовите со кои би можел да ги опишам. Но, постои забележлива разлика — мислам дека првиот албум беше повеќе психолошки и политички, додека вториот има многу повеќе вселенска и научно-фантастична тематика.

12. Неизбежно е прашањето за вашите музички влијанија, особено затоа што вашиот звук и стил се толку карактеристични. Но, она што особено ме интересира е следново: кои се неметалските музички влијанија на бендот?

Мајк: Сакаме прог-рок, краутрок, психоделичен рок, џез-фјужн и фанк. Прилично сум сигурен дека влијанијата од овие поджанрови можат да се слушнат на албумот, особено од бендови како Yes, Rush и King Crimson. Исто така, ја сакаме синтисајзерската страна на прог-рокот, која има одредена поврзаност со филмската музика — на крајот на краиштата, Rick Wakeman, Keith Emerson, Popol Vuh, Goblin и други компонирале доста филмска музика. Затоа сакаме да правиме атмосферски делови што потсетуваат на филмски саундтрак, како што е „Voyager“, песната со која завршува страната А на плочата. Освен тоа, секој од нас има свои инспирации. Во мојот случај, главно станува збор за фјужн-гитаристи како John McLaughlin и Allan Holdsworth.

13. Една од дефинирачките карактеристики на вашата музика не е само техничката изведба, туку и самиот звук, кој е извонредно конзистентен низ вашите изданија. Ми се чини дека намерно се придржувате до олдскул продукциски пристап без прекумерно полирање, речиси исклучиво црпејќи од естетиката на класичната треш метал продукција. Дали сум во право?

Мајк: Да, не се стремиме нашата музика да звучи особено тешко и гласно; сакаме плочите да бидат динамични и инструментите да се вклопуваат едни со други, речиси како да слушате концертна снимка. Затоа басот има таков „назален“ тон, а гитарите не користат премногу дисторзија. Се надевам дека на „Changelings“ конечно успеавме да го погодиме тоа како што треба. Мислам дека успеавме, но ќе оставам слушателите да проценат.

14. Бидејќи зборуваме за звук и продукција, какво е вашето мислење за огромниот пораст на исполираните, високообработени и често генерички метал продукции што ја преплавија светската метал сцена? Дали тоа е едноставно резултат на современите стандарди во музичката индустрија или го гледате како природна еволуција на жанрот?

Мајк: Искрено, мислам дека тоа и не е толку важно сè додека миксот и мастерот ѝ одговараат на музиката, односно ѝ служат на нејзината цел. Некои „legacy“ бендови го променија својот стил и се насочија повеќе кон грув-метал, а ваквата тешка, но исполирана продукција, претпоставувам, функционира за нив. Истото важи и за многу технички дет-метал бендови, каде што секоја нота мора да биде кристално јасна, па ваквата исполирана продукција е речиси неопходна. Но, таквиот пристап не би ѝ одговарал на музиката на Species.

15. Дали досега сте имале можност да свирите концерти или да одите на турнеја надвор од Полска?

Мајк: Штотуку сега ја завршивме турнејата низ Централна Европа со Death To All, како прв дел од нивната турнеја „Symbolic Healing of Europe“, и тоа беше неверојатно искуство. Одличен одѕив од публиката на сите концерти, а за мене лично тоа беше момент кога кругот се затвори, бидејќи првиот дет-метал концерт што некогаш сум го гледал беше токму на DTA. Во минатото свиревме и неколку концерти во Шведска, Данска, Унгарија и Франција. Во септември повторно се враќаме во Франција, на фестивалот L'Homme Sauvage, а за оваа година имаме планиран уште еден концерт во Германија, на Sick Feast во Волфсбург.

16. Што работите надвор од бендот? Кои се вашите интереси надвор од музиката?

Хагрид: Освен со музика, работам во авио-индустријата. Огромен сум фан на снукерот уште од мојата петта година — понекогаш сакам да играм билијард и да ги „ошурам“ пријателите кога ќе се укаже можност. Другите мои интереси се вселената и историјата на нејзиното истражување, како и трката меѓу поранешните империи, вклучувајќи ги ракетите и политичките превирања поврзани со тоа во минатиот век. Освен тоа — историја, со фокус на XX век, значи Втората светска војна и Студената војна, како и авијацијата — технологијата, историјата, околностите и последиците, како и анализа на авионски несреќи. Многу сакам да пливам, а еднаш на секои четири години се сметам себеси за огромен фудбалски фан. Голем љубител сум на шпагети болоњезе, САД и Ronnie O'Sullivan.

Мајк: Собирам плочи, филмови, книги и други работи што заземаат многу простор во мојот мал стан. Сакам да гледам чудни филмови, да патувам, да пробувам нова храна и да дозволувам мојата мачка да ме гребе. Освен тоа, работам за компанија од областа на здравствената индустрија.

17. Иако сè уште не помина цела година од објавувањето на вашиот последен албум, кои се плановите понатаму? Дали веќе работите на нов материјал?

Мајк: Освен неколкуте концерти што сè уште ги имаме планирано за 2026 година, имаме и неколку нови идеи кои полека почнуваат да се оформуваат во песни. Сакаме да направиме уште еден албум — значи без EP-изданија или сплит-изданија — но не можеме да кажеме кога материјалот би можел да биде готов.

18. Тоа е сè за сега. Ви благодарам многу за интервјуто и се надевам дека ќе имаме уште една можност да разговараме кога ќе излезе вашиот следен албум. Ако има нешто што би сакале да додадете, а што не ве прашав, слободно повелете!

Мајк: Голема благодарност што нè покани да направиме интервју!